و همين را پاسخ شنيده است ، منظور اين است كه موارد مختلف است بايد قنات دوّم به قنات اوّلى زيانى نرساند و اين بستگى به سستى و سختى زمين ، دورى و نزديكى و مسير آب‌ها دارد و تنها سستى و سختى زمين ملاك نمىباشد . در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام آمده كه : اگر زمينى سخت باشد ، بايد فاصله دو چاه پانصد ذراع باشد و اگر سست باشد هزار ذراع . « 1 » از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل شده كه : ميان دو قنات بايد پانصد ذراع باشد « 2 » . از امام صادق عليه السلام پرسيدند : كسى از كنار كوهى قناتى حفر نموده و آب در آورده است ، سپس مرد ديگرى قنات ديگرى از كنار كوه مزبور بيرون آورده و اين قنات آب قنات اوّل را برده است . حضرت فرمود : ادامه و دنبالهء آب را شب به شب مقايسه مىكنند ( يك شب فقط از يكى استفاده مىكنند و شب ديگر با هم و سوم آن يكى جدا ) تا ببينند كدام به كدام ضرر مىرساند ، اگر دوّمى به اوّلى ضرر رساند كور مىشود . « 3 » استفاده از آب رودخانه و چشمه‌ها كه با احيا و كار نبوده نيز قانون خاصى دارد ، محل نزديك به آب اولويت دارد ، آن‌ها ابتدا استفاده مىكنند و سپس آب را به محل‌هاى پايين‌تر مىفرستند . نقل است كه پيامبر صلى الله عليه و آله دربارهء سيل بيابان نهرور ، ( مسيل قريظه كه گاهى سيل آن به مدينه هم مىرسيد و خرابىها به بار مىآورده است ) اين طور حكم

--> ( 1 ) - 11 / 3 و 5 احيا موات وسايل . ( 2 ) - 11 / 3 و 5 احيا موات وسايل . ( 3 ) - 16 / 1 احيا موات .